Diplomatların səfəri niyə erməni hay-şüvəninə səbəb oldu?

Ermənistanın Azərbaycana qarşı silahlı təcavüzü, digərləri kimi, bir sıra fundamental komponentlərə malikdir.

Ərazilərimizin silahlı işğalı Ermənistan dövlətinin, hətta əlavə edərdim ki, milli siyasətinin yalnız bir hissəsidir.

Əsgərlərinə qonşusunun ərazisini ələ keçirməyə başlamağı əmr etmək üçün orduya qoşulan 18 yaşlı bir oğlanın heç bir şübhə və mənəvi tərəddüd etmədən cinayətkar əmrləri yerinə yetirməsinə imkan verəcək tarixi, ideoloji və mənəvi hekayələr hazırlamaq və xalqına aşılamaq lazımdır...

Buna görə də, Azərbaycan bu strukturları ardıcıl olaraq dağıtdıqda, qisasın bütün gizli və açıq tərəfdarları isterik bir fəryad qaldırırlar ki, bunu Ermənistan mediasında, o cümlədən hökumətyönlü mediada görürük.

Qaçılmaz nəticə budur ki, Ermənistan hökuməti sülh gündəliyinə sadiq qaldığını bəyan etsə də, gizli və məxfi şəkildə Azərbaycana qarşı təcavüz və ilhaq siyasətinin "atavizmlərini" qorumağa çalışır.

Gəlin, onları yenidən sadalayaq:

•  Azərbaycanlı köçkünlərin evlərinə təhlükəsiz qayıtmasına maneələr yaratmaq (mina xəritələrini gizlətmək);
•  İlhaq siyasətini dəstəkləyən hüquqi müddəaların (Müstəqillik Bəyannaməsi, Konstitusiya, yüzlərlə və minlərlə hüquqi aktlar) qorunması;
• Yalançı tarixi, ideoloji və mənəvi anlayışların qorunması (məqsəd özünü şərəfləndirmək və düşməni insanlıq qiyafəsindən çıxarmaq);
•  İqtisadi müqavimət göstərmək (Naxçıvanın blokadasını açmaq cəhdlərinə qarşı faktiki tədbirlər);
•  Münaqişənin başlanması, silahlı təcavüz və Azərbaycan əhalisinin tam etnik təmizlənməsi üçün siyasi məsuliyyətin tanınmasından yayınmağa yönəlmiş siyasət yürütmək.

Diplomatik korpus nümayəndələrinin 30 illik Ermənistan işğalından azad edilmiş ölkəmizin ərazilərinə ənənəvi illik səfəri ilə əlaqədar yaranan isterikanın arxasında məhz bu durur.