Nağılın Sonu

Azərbaycanın "Qarabağ" komandası Çempionlar Liqasının cari mövsümündə İngiltərənin "Nyukasl" komandasına qarşı pley-off cavab oyunu ilə yarışa yekun vurdu.

Evdə 6-1 hesablı məğlubiyyətdən sonra "köhlən atların" uğur şansı sıfıra bərabər idi. Beş qol vurub qalib gəlmək ehtimalı fantastikaya bərabər idi. Əsas ümidlər Qurban Qurbanovun komandasının evdəkindən daha yaxşı oynayacağı və həqiqətən layiqli mübarizə aparacağı idi.

Lakin, Nyukaslda baş tutan matçın başlanğıcı ideal nəticədən daha az xəbər verirdi: qonaqlar müdafiədə daha çox səhv etdikdən sonra 5-ci və 6-cı dəqiqələrdə iki dəfə qol buraxdılar. İlk oyunla müəyyən bir dejavu var idi, ilk oyunda üçüncü qoldan sonra dərhal dördüncü qol buraxdılar. Lakin Bakıda bu, ikinci hissədə baş versə də, bu dəfə tam əvvəldə baş verdi. Növbəti qolu buraxmaları əlavə bir dejavu hissi yaratdı: meydanın mərkəzindən zərbədən sonra topu yenidən itirdilər, ardınca müdafiədə çöküş oldu. Qurbanovun bu oyunda beş müdafiəçini meydana çıxarmasına rəğmən,  cərimə meydançasında bu qədər boş yerlər, əlbəttə ki, yaranmamalı idi.

Yeri gəlmişkən, 5-4-1 sxemindən istifadə etmək qərarı qeyri-adi idi. "Qarabağ" Avropa yarışlarının əvvəlindən bəri heç vaxt belə sxemdə oynamamışdı. Bu sxemə keçəndə adətən oyunun sonlarına yaxın olurdu. Lakin Bəhlul Mustafazadənin zədə səbəbindən yoxluğu və Sami Mmaenin ehtiyat oyunçulara transferi Qurbanovu bu addımı atmağa məcbur etdi. Məşqçi, ehtimal ki, mərkəz müdafiəçiləri Bədəvi Hüseynov və Kevin Medinanın "sağsağanlar"ın sürətli və aktiv hücumçu oyunçularının öhdəsindən gələ bilməyəcəyinə inanırdı və buna görə də onlara Mateus Silva pərçim edildi. Bu, yaşı və məhdud oyun vaxtı nəzərə alınmaqla, fiziki olaraq Çempionlar Liqasının tam 90 dəqiqəsini keçirə bilməyən Bədəvi üçün oyun sahəsini xeyli boşaltdı.

Erkən hissədə iki sürətli qol vurulduğu üçün sistemin işlədiyini demək çətindir. Və daha bir dejavu anı (artıq üçüncü) baş verdi: "Qarabağ" ilk hissədə yenə də öz oyununu itirdi. Qonaqların oyununu izlədikcə ağlıma iki söz gəldi: tərəddüd və lənglik. Komandanın itirəcək bir şeyinin olmadığını nəzərə alsaq, bunun niyə belə olduğu aydın deyil. Fasilədə Qurbanov oyunçularını özünə gətirməyi bacardı və onlar ikinci hissəyə daha qətiyyətli bir ruhla çıxdılar. Bu, demək olar ki, dərhal fərq yaratdı: Kamilo Duran 50-ci dəqiqədə hesabı bərabərləşdirdi. Vəziyyət bir az yaxşılaşdıqdan sonra "Nyukasl" rəqibinin əsas zəif nöqtəsindən - standart vəziyyət -  bu halda künc zərbəsindən istifadə edərək yenidən fərqi iki qola çatdırdı.

Lakin "Qarabağ" ikinci hissədə həqiqətən də dəyişdi və onların sürətli cavab qolu onları sındırmadı. Cəmi dörd dəqiqə sonra onların intensivliyi penalti qazandırdı. Hər iki pley-off matçında əsl simasını göstərməyən Marko Yankoviç qapıçını məğlub edə bilməsə də, topa yaxınlaşan Elvin Cəfərquliyev ardıcıl ikinci oyunda "sağsağanlar"ı məğlub etdi. Onun yenidən qol vurması sevindirici idi və yeganə mənfi cəhət "köhlən atlar"ın daha çox şeyə ümid edə bilməməsi idi.

Son məğlubiyyət tamamilə gözlənilən idi. Əgər belə bir uğursuz oyun Bakıda baş verməsəydi, Çempionlar Liqasından çıxmalarının təsiri daha az ağrılı olardı. "Qarabağ"ın nəyə qadir olduğunu və bu mövsüm artıq nələr göstərdiklərini bilməklə, pley-offda belə zəif oyun görmək çox məyusedicidir. Buna baxmayaraq, Ağdam komandası möhtəşəm bir Avropa mövsümü keçirdi ki, bu da digər klublarımızın yalnız xəyal edə biləcəyi bir şeydir. Çempionlar Liqasının nağılının sonunun ilk oyundan sonra baş verdiyini demək olar, amma son nöqtə məhz Dumanlı Albionda qoyuldu.

İndi "Qarabağ" bütün diqqətini birinci yer uğrunda yeni bir intriqanın açıldığı liqaya yönəldə bilər.

Azerisport